De vooravond van de reis

Ik begin alweer veel te laat aan de blog over mijn ervaringen als vrijwilliger bij Ready 4 Life, maar ik ga het goed maken. Ik ga trouwer bloggen. Maar goed: op de vooravond van mijn vertrek dus.
 
Morgen is de grote dag en begin ik aan de reis met heerlijk gecompliceerd vluchtschema naar Port Elizabeth. Er zit een lang verhaal aan vast, maar ik stap in Londen in drie uur tijd over van London City Airport naar Heathrow Airport. Lastig als ze in Londen ook nog werk gepland hebben aan het openbaar vervoer, dus ik ga waarschijnlijk voor een taxi kiezen. Had dit makkelijker gekund? Jazeker, maar zoals ik al zei: lang verhaal.
 
Ik ben dus ondanks dat ik ontzettend veel zin in het hele project heb toch nogal zenuwachtig over de vlucht. Oh, ja, het project :) Ik kan jullie nu al gaan inlichten over wat ik ga doen, maar het lijkt me beter als ik dat doe zodra ik er zelf ook wat van ervaren heb. Kort gezegd om mogelijke nieuwsgierigheid te stillen: Ready 4 Life is een project waarin kinderen in een van de townships van Port Elizabeth weer gemotiveerd worden om naar school te gaan en zo aan hun toekomst te werken. Als vrijwilliger ga ik proberen daar een klein beetje aan bij te dragen. Hoe en wat precies weet ik nog niet, maar dat ga ik daar wel zien. Het is in ieder geval goed dat deze kritische salon-idealist nu ook eindelijk ook eens aan het werk gaat en van zijn luie wortelschietende werkstoel, bureaustoel (ondanks de wieltjes), barkruk of fietszadel (zelfde idee qua wieltjes) af komt.
 
Enige voorbereiding heb ik naaste de trainingen van Be More en algemene informatie over Zuid-Afrika nog geprobeerd te krijgen door Xhosa te leren. Voor iedereen die nog niet het boek van een taalcursus Xhosa in het gezicht gedrukt hebben gekregen, waarachter een dolenthousiaste taalidioot een druk een totale samenvatting van het eerste hoofdstuk geeft: Xhosa is een van de talen die ze in Zuid-Afrika spreken. Zo is op de Nederlandse wikipedia te lezen dat ongeveer de helft van de mensen in Port Elizabeth Xhosa spreekt: “Molweni nonke, ndiyafunda ukuthetha isiXhosa.” (min of meer: “Hallo allemaal, ik leer Xhosa te spreken”) Echter in het gedeelte waar wij komen te zitten spreken ze vooral Afrikaans (dat is de aan het Nederlands verwante taal). Hopelijk dat ik daar wat van kan begrijpen zonder iets geleerd te hebben en anders probeer ik er daar gewoon een taal bij te leren. Zoals de eerste zin Afrikaans die ik uit mijn taalcursus Xhosa heb kunnen halen: “So veel tale as jij kan, so veel male is jij man” en dat biedt weer perspectief :)
 
Ik ga afhankelijk van wat voor een internet verbinding ik daar zal kunnen vinden jullie allemaal in ieder geval zoveel mogelijk op de hoogte houden. Ik blijf in ieder geval netjes schrijven, dan wel met pen of papier of typende. Wat betreft het trouwer bloggen geldt dus zolang de aanwezigheid van internet het toe laat. I’ll write soon! Tot gauw! Salani kakuhle! (afscheid in het Afrikaans zijn jullie me nog even verschuldigd.)